สองปีผ่านไป*

ผ่านมาสองปีกว่าๆแล้วที่ฉันกับเค้ามีทางเดินกันคนละทาง

จริงๆสองปีที่ผ่านมา เราเหมือนมีสัญญาใจอะไรกันบางอย่าง

ว่าเราจะไม่ลืมวันเกิดของกันและกัน

ดังนั้นทุกวันเกิดของฉันและเค้า

เราจะได้ติดต่อกันทาง message ในมือถือ

ควรจะเรียกว่าติดต่อหรือเปล่านะ แต่มันก็เป็นข้อความอวยพร

จากคนที่ฉันเคยรักมากที่สุดในชีวิต จนฉันไม่รู้ว่า

จะรักใครได้แบบนั้นอีกหรือเปล่า แต่หลายๆคนก็บอกฉันว่า

ฉันต้องพบคนที่ดีกว่านี้

 

มีพี่ที่รู้จักกัน คุยกับเพื่อนฉันแล้วก็ยังคงแปลกใจว่า

"พี่ไม่เข้าใจเลยว่า โน้ตเป็นคนดีแต่ทำไมยังไม่มีแฟน"

ฟังแล้วก็สะอึกกับประโยคหลังเหมือนกัน

แต่จะให้ทำยังไงละคะ ไม่มีก็คือไม่มี

ฉันความเชื่ออย่างหนึ่งว่า ก็คนเรายังไม่มีก็ไม่มี

จะดีเท่าไหร่ก็ยังไม่มี หรือฉันอาจจะยังดีไม่พอสำหรับใครก็ได้

แต่ฉันมักจะคัดค้านความคิดของคนบางประเภทที่ว่า

"อายุเท่านี้แล้ว ทำไมยังไม่มีแฟน ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ จะดีจริงหรือเปล่า"

ฉันเคยได้ยินมาหลายครั้ง แม้จะไม่ได้เจอกับตัวเอง (ถึงจะใกล้ 30 แล้วก็เถอะ)

ได้ยินทีไรก็อดเซ็งขุ่นมัว เผลอเถียงแทนไปหลายครั้งว่า

"เค้าอาจจะไม่ได้แปลกประหลาดอะไรก็ได้ เพียงแต่เค้าใช้เวลาหาคนๆนั้นอย่างถี่ถ้วนไง"

คนฟังถึงขั้นแอบแซวว่า ฉันเอาไว้ปกป้องตัวเองในวันข้างหน้า

แต่ก็ช่วยไม่ได้ ถึงตอนนั้นถ้ามีคนมาพูดแบบนี้กับฉัน ฉันก็จะตอบแบบนี้ล่ะ

 

เมื่อปลายปีที่ผ่านมา

เค้าโทรมาหาฉันอีกครั้ง หลังวันเกิดเค้าไม่กี่วัน

เค้าโทรมาบอกว่า "มีของจะให้"

ฉันก็ตอบไปว่า "ของอะไร"

เค้าก็รบเร้าว่า "ตอนนี้อยู่ที่ไหน จะเอาไปให้"

ฉันคิดในใจว่า (ยังไม่เลิกนิสัยกระตือรือร้นจะเอาให้ได้อีกเหรอคุณ)

แล้วก็ตอบไปว่า "อยู่กับแม่ที่...กินข้าวกันอยู่"

เค้าก็ลังเล "งั้นไปได้ไหม แม่จะว่าอะไรหรือเปล่า"

(แม่จะว่าได้ไงคะ แม่รักคุณจะตายนี่ขนาดคุณทิ้งชั้นนะ

แต่ชั้นไม่ได้เล่าหรอกว่าคุณทิ้งชั้นไปหาใครแล้วเหตุเกิดยังไง

รวมทั้งเหตุผลติสท์แตกของคุณที่เอามาเป็นข้ออ้างด้วย

ดูสิชั้นยังมีภาพดีๆของคุณให้แม่ไว้นะ :P )

ฉันก็บอกว่า "อืม มันประหลาดๆเปล่าคะ เอาไปฝากที่บ้านก็ได้"

เค้าก็ตอบว่า "ได้ งั้นทิ้งไว้ที่บ้านนะ"

 

โทรมาอีกรอบ

"นี่จะถึง...แล้วนะครับ กินเสร็จยัง เดี๋ยวเอาของไปให้"

(กรี๊ด ตานี่ จะเอาให้ได้)

"ก็จะกลับแล้วค่ะ ของมันเป็นอะไรเหรอคะ ต้องรีบให้วันนี้เหรอ"

(ไม่ได้กวนนะ แต่แค่คิดว่าไมต้องรีบด้วย)

"ก็ของเล่นธรรมดาล่ะครับ"

"งั้นเอาไปให้ที่บ้านสิ ที่บ้านไม่มีใครอยู่ฝากพี่เลี้ยงก็ได้"

(เล่นตัวทำไมไม่รู้ แต่รู้สึกยังไม่พร้อมจะเจอกัน)

"ไม่เป็นไร ไว้นัดเจอกันวันหลังก็ได้ครับ"

(แนะ มีนัดเจอกันด้วยเว้ย)

"ค่ะ"

 

สองเดือนต่อมา

"อยู่ไหนครับ"

"เรากำลังจะไปข้างนอกค่ะ"

"จะออกจากบ้านยังครับ"

"ยังคะ อีกสิบนาที รอเพื่อนมารับ"

"เหรอ ว่าจะเอาของไปให้อ่ะ"

"อ๋อ ไป k-village มั้ยล่ะ เราจะไปที่นั่นอ่ะ"

(คือไม่อยากเจอกันสองคนไม่รู้จะทำยังไง)

"ทำไมเดี๋ยวนี้เรียกตัวเองว่า เรา ล่ะ 55"

(อ้าว จะให้ชั้นกลับไปเรียกตัวเองว่า หนู เหมือนตอนคบกันหรือไงยะ)

"อ้าว แล้วแต่ก่อนโน้ตเรียกตัวเองว่าอะไรเหรอคะ"

"ก็เรียกว่า โน้ต ไงครับ"

"อืม"

"แล้วไม่อยากรู้เหรอว่าของมันคืออะไร"

"ก็อยากบอกเราเปล่าล่ะก็บอกสิคะ"

(เหมือนเดิมเลยนะ เก็บเรื่อง surprise ไม่เป็นเนี่ย)

"แหนะ เรียกตัวเองว่า เราอีกละ 55 ก็ไม่มีอะไรหรอกของเล่นที่โน้ตเคยอยากได้น่ะ"

(ท่าจะขำมาก)

"เหรอ โน้ตเคยอยากเล่นของเล่นด้วยเหรอ"

(ท่าจะจำผิด ชั้นไม่ใช่ผู้หญิงแนวนั้นเลยนะ)

"อ้าว ก็ของเล่น....ที่เป็นขุดซากไดโนเสาร์ไงที่ขุดๆอ่ะ"

........

(อึ้งไปสามชั่วยาม)

"อ๋อค่ะ ขอบคุณค่ะ"

"แต่ไว้วันหลังเอาไปให้นะ"

 

 

วันต่อมา

"อยู่บ้านเปล่าครับ"

"กำลังจะถึงบ้านค่ะ"

"งั้นเดี๋ยวสองทุ่มเอาของไปให้นะ"

"ค่ะ"

(มันเป็นการรอคอยที่นานมาก ฉันไม่รู้จะทำหน้ายังไงดี)

แล้วเค้าก็มา

ร่าเริงเหมือนเดิม

เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"อ่ะ ให้ เล่นให้สนุกนะครับ บ๊ายบาย"

(ทำหน้าตาน่าเอ็นดูอีก)

.....

อาทิตย์ต่อมาเค้าโทรมาอีก

แต่ฉันไม่ได้รับสาย

กลัว

กลัว

กลัว

 

 

 

 

นี่ก็ผ่านมาสองอาทิตย์แล้ว

เฮ้อ....

 

 

 

เสียดายเนอะ

เราเคยรักกันมากๆ

เข้าใจกันมากๆ

แบบเคยมั้ย

นั่งอยู่กับใครแล้วไม่ต้องพูดอะไรกันมาก

ก็อยู่ด้วยกันได้

ฉันชอบอารมณ์แบบนั้น

อยู่ด้วยกัน

เหมือนไม่ได้อยู่ด้วยกัน

แต่อยู่ด้วยกัน

เสียดายนะ

กว่าจะรู้จักกันรักกัน

แต่ก็ช่างเถอะ

อีกหน่อยฉันก็จะเจอคนแบบนี้

สักวัน

 

 

 

 

 

:D

 

 

หลายๆความเห็นของเพื่อน

"มันบ้าเปล่าวะ รู้ก็รู้ว่าแกชอบของเล่นนี้มาตั้งนานแล้ว

ทำไมเพิ่งมาซื้อให้วะ แต่เราว่ามันก็แค่อยากให้แกรู้สึกดีๆกับมันอยู่"

(mam, เจ้าของโรงเรียน อายุ 30 กำลังจะแต่งงาน)

"บอกมันไปดิว่า มีครบแล้ว มีคนซื้อให้แล้วไม่อยากได้"

(pup, พนักงานบริษัทเอกชน อายุ 29 กำลังมีปัญหาเรื่องความรัก)

"เค้าว่านะ มันคงเห็นของเล่นนี้มานานแล้วล่ะ แต่เพิ่งคิดถึงเธอ

เมื่อหลายปีผ่านไป ตลกดี มันต้องมีอะไรแน่ๆแบบเพิ่งรู้ว่าแฟนมันไม่ดีหรือเปล่า"

(nan, พนักงานธนาคาร อายุ 32 กำลังคิดมากเรื่องอนาคต)

"วันหลังแกไม่ต้องไปเจอมันนะ ไม่ต้องคุยกับมันด้วย"

(eh, พนักงานรัฐวิสาหกิน อายุ 34 กำลังมีแฟนแก่)

"เฮ้ยเธอก็อย่าคิดมาก เค้าอาจจะแค่อยากให้จริงๆก็ได้

คงไม่มีอะไรหรอก รอดูต่อไป"

(tor, วิศวกร อายุ 30 กำลังมีปัญหารักสามเศร้า)

"ใครให้เธอรับสายมัน ไม่ต้องคุยกันแล้ว เลิกกันไปได้แล้ว"

(nu, เจ้าของกิจการ อายุ 30 กำลังรุ่งเรือง)

 

 

 

 

 

 

ชื่อ

อีเมลล์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่